یک تِکه

غم ازدست دادن عزیز این طور هست که یه بخشی از قلب ات کنده میشه ؛ درست مثل کوهی که قسمتی اش ریزش می کنه . کوه همچنان کوه هست و همچنان پا برجاست ولی خوب ، دیگه این کوه همون کوه قبلی نیست . فرق کرده . تو راه میری ، صحبت می کنی ، می خندی حتی مسیر زندگی ات راه اش رو دوباره به سمت ات باز می کنه . دوباره زندگی می کنی ولی تو فرق کردی ؛ تو یه بخشی از قلب ات کنده شده و جاش تا همیشه خالیه هفدهم این ماه بود که داییم پر کشید .